UP LINKS

System Homepage
Diliman
Manila
Visayas
Mindanao
Baguio
Open University

ONLINE NEWS
UP Newsletter
Collegian
UPDate

Kamakaila’y lumabas sa mga dyaryo na kasama ang U.P. sa mga listahan ng eskwelahan na terror prone. Na ang pinakamabisang panlaban daw sa terorismo ay intelligence. Mukhang U.P. nga ang tinutukoy, dahil dito’y talagang maraming terror, kaya maraming estudyante ang napapasama sa kategoryang non-major. At talagang intelligence ang kailangan para mapaamo ang mga terror.

Uso ngayon ang terminong terorista. Basta’t “pangit” na kagalit, terorista na. Kung sa loob ng classroom iyon ginagamit, madaling unawain, pero kung nagiging generic na katawagan na, na ang pinagmumulan pa’y ang pambansang dispensasyon, mahalaga sigurong gumawa ng paglilinaw. Una’y kanginong pananaw? Anong gamit? E kung slogan na lang, paano na?

Tarantang-taranta ang pangulo ng bansa sa paggamit ng terminong ito, tulad rin ng pagkataranta niya sa paghahanap ng imaheng babagay sa kanya. Noo’y siya si Nora Aunor o Rio Locsin, may hawak na rosas sa mga poster na ipinakalat niya. Nang maupo siya matapos ang impeachment, ginaya naman niya ang kaniyang pinalitan. Siya ang babaeng Asiong Salonga na nakamaong na jacket at pantalon. Ngayong nagpaparamdam ng pagtakbo sa pinakamataas na posisyon ang hari ng pelikulang Pilipino, gusto naman niyang maging Panday na nakahandang umubos sa lahat ng kalaban. Terorista ang kanyang balak ubusin. Dahil may star complex yata, gusto rin niya ng image na pang-international release. Ngayo’y alalay siya ni Superman sa pelikulang The Tale of the Under-Bush. Galit si Superman sa mga kalaban ng demokrasya. Dahil naubos na ang mga mad scientist, ‘yung mga taga-planetang axis of evil naman ang binabanatan. At may munting alalay si Superman, si Super Glo. Anuman ang gawin ng amo’y ginagaya ng alalay. Pag sinabing sugod mga alipores, sugod din agad siya.
Pero iba ang pelikula sa pulitika. Iba ang problema ng amo sa problema ng alalay.

Terorismo ang kalaban ni Superman kaya iyon rin ang kakalabanin ni Ate Glo. Magkaiba
ng uri ng terorista ang dalawa dahil magkaiba sila ng problema. Iba ang kalagayan ng Amerika at iba rin dito sa atin. Halimbawa’y sa kahulugan ng terorismo. Sa kasaysayan ng mundo, ang salitang ito’y naging katawagan na sa lahat ng lumalaban sa mga mananakop, bukod sa talagang kahulugan nito. Marami na iyong baryasyon. Noo’y pagano yon o barbaro. Ibig sabihin lang ay may mga taong lumalaban, pero hindi naman high tech, kaya laging natatalo. Sa paring Espanyol, naging mga filibustero naman o kaya erehe ang kahulugan nito. Naging mga brigand at lawless elements naman para sa mga Amerikano. Sa kontemporaryong panahon, sang-ayon sa bokabularyo ng administrasyon/militar, mga komunista at Muslim separatist iyon, na kasama na rin ng mga ordinaryong kriminal. Sa generic na listahan ng mga terorista, kakatuwang nakatala ang mga pangalan nina Rizal, Bonifacio, bilang mga erehe at subersibo, (wala pang bayaning kinukunsidera sa mga lumaban sa mga Amerikano), Juan Sumulong, Claro M. Recto, Jose W. Diokno at Lorenzo Tanada bilang mga komunista,bukod pa sa napakaraming orihinal na bayani. (Iba na rin ang pakahulugan ng salitang bayani sa kasalukuyang bokabularyo. Basta dolyar ang kinikita at ipinadadala iyon sa Pilipinas, bayani na.) Pansinin din na ang binansagang terorista ng mga Amerikano ay nangangahulugan naman ng pagiging martir sa mga Palestino. Kaninong bersyon ng terorismo ang totoo? Para ring pagtatanong na ano ang depenisyon ng demokrasya sa punto de bista ng isang tuta, askal man o pedigreed.

Ito ang halimbawa ng tanong na sinong terorista? Pag anti-imperialist ka, terorista ka na? Para ring kung makabayan ka’y komunista ka na. Kung pro-American ka, hindi rin naman pwedeng sabihing pro-democracy na. Yung mga nangungurakot sa gubyerno, kanino kakampi? Sinong nabibiktima nila? Hindi ba sila ang mga tunay na terorista? Silang gumagastos ng milyon maupo lamang sa katungkulan, kahit hindi naman mababawi sa sweldo ang pinanggastos nila. Nakakita na ako ng halalan sa barangay na ginastusan ng milyon. At walang sweldong inaasahan ang nanalo. Magkano kaya ang halaga ng mas mataas na pwesto?

Si GMA, sa halip na maglinaw ay nakakadagdag pa sa kalituhan. Pinagsama niya ang mga kriminal at terorista sa iisang kategorya. Ok lang sugpuin ang mga kriminal, pero ang isama sa pangkalahatan, nagiging marangal sila. Kinukopya lang naman kasi ni GMA ang listahan ni Superman. May inilabas na listahan ng mga terorista ang gobyerno ng Amerika. Kasama rito ang CPP/NPA/NDF, at kung masusunod pa rin sila, isasama na rin ang MILF. Sang-ayon dito si GMA. Pag rebelde ang kategorya ng mga ito, hindi kriminal/terorista. Ideolohiya ang kanilang ipinaglalaban. Hindi pansariling kapakanan, ni bulsa. Hindi sila nakikibaka para lamang kumita. At kung sila’y talagang mga terorista, bakit nakikipag-negosasyon ang pamahalaan sa kanila? May inihahanda na rin bang mga peace talks para sa mga organisadong krimen?

Iba ang uri ng kriminal/terorista sa U.S. Doo’y mayroon silang mga serial killer, serial rapist, arsonist at iba pa. Mga krimen iyong sikolohikal ang ugat. Maraming sira-ulo sa kanila. Bihira ang mga ganitong klase ng krimen sa bansa. Ang mga krimen dito’y mas may kaugnayan sa ekonomya. Kung ang mga tabloid ang pagbabasehan, ang mga kaso’y holdap, isnatsing, akyat-bahay, drug pushing, at mga organisadong kidnap-for- ransom at carnapping. Ang mga krimeng ito ay isang anyo ng hanap-buhay ng mga self employed na gustong kumita sa kakaibang paraan.

Kung ayaw natin ng mga ganitong krimen, magbigay tayo ng mga opsyon sa lehitimong hanap-buhay. Kung wala tayong maibigay, huwag tayong magtaka kung bakit sila’y dumarami pa kahit araw-araw na may nahuhuli. Iba ang kriminal at iba ang sinasabing terorista. Sa paggawa ng krimen, buhay din ang nakataya, kapalit ng kabuhayan, malaki man o maliit, depende sa ispesyalisasyon. Ang binansagang terorista’y nagtataya rin ng buhay, pero hindi ito ang kanilang hanap-buhay. Ang ideolohiya’y hindi tinatapatan ng pera. Ang namamatay sa labanan ay walang natatanggap na pension ni medalya. Problema talaga ang usapin sa peace and order, may nanggugulo lang at may naghahanap ng totoong kapayapaan. Dalawang magkaibang problema na nilalapatan ng iisang solusyon. Mas ginugulo ang problema, mas lumalabo ang solusyon.

Sa pagsugpo ng problema ng terorismo at kriminalidad, ang solusyon daw ay ang pagkakaroon ng pambansang I.D. system, at sa ilang bayan nama’y ang pagpapatupad ng curfew para sa kabataan. Sa dami ng mga tambay at walang trabaho, ewan ko kung anong bias ng I.D. Kung gagawin naman itong parang sedula, wala pa ring silbi, dahil kahit sampung sedula ay makakakuha, basta’t may pambayad ka. Pansinin din kung sino ang mga tumatambay. Bakit hindi tumatambay ang mga mayayaman? Sino ba ang may gusto sa pagtambay? Silang mga walang trabaho, walang magandang magawa sa bahay. Hindi ang pagtambay ang problema. Ang problema’y kung ano ang ipapagawa sa mga tambay. Curfew ang sagot para sa mga batang tambay? Solusyon ba sa kawalan ng magagawa ang papasukin sila sa loob ng bahay sa ngalan ng pambansang seguridad?

Saan papasok ang mga walang bahay? Tamang nilalayon ng curfew ang pagdidisiplina sa mga batang tambay, pero hindi pa rin iyon nangangahulugan na sila’y magiging mabuting mamamayan na. Sambayanan ng mabubuting tambay? Tambay pa rin.

May iba pang teroristang nakikita ang mga plano sa Malacanang. Manaka-naka, napapabalita ang pagsasagawa ng isa na namang coup d’etat. Plano raw ito ng mga gustong manggulo sa sistema. Kakutsaba rin daw nito ang ilang myembro ng civil society na hindi nasisiyahan sa administrasyon. Pagsusuutin din ba sila ng I.D. at isasali na rin sa curfew? Parang martial law na naman.

I.D. at curfew ang solusyon sa nawawalang trabaho? Ano man ang dahilan ng gubyerno, ang maliwanag lamang ay may problema tayo. Kung ang lahat ng kritiko ay ikakategoryang terorista, sino na ang hindi? Kung ang lahat ng namumuroblema sa kabuhayan ay kalaban, sino na ang kakampi? Baka kung mag-roll call, ang matira’y mga fans na lang ni Ate Glo. Pag nangyari ‘yon, masaya na ang alalay ni Superman, ewan nga lang kung papayag ang mga makabayang ayaw mabansagang terorista na kumuha ng I.D. para maging myembro sa fans club nila. Ibang bersyun na naman ang nasyonalismo, parang showbiz na talaga, laging taga-palakpak na lang tayo.